Dofinansowanie

Juliusz Słowacki
BALLADYNA kwiaty ciebie nie obronią

Reżyseria: Wojciech Faruga

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu

adaptacja: Wojciech Faruga, Dorota Kowalkowska
dramaturgia: Dorota Kowalkowska
scenografia, kostiumy, światło: Agata Skwarczyńska
kierownictwo muzyczne: Joanna Halszka Sokołowska
asystent reżysera, ruch: Damian Kwiatkowski
inspicjent: Anna Solarek

obsada:
PUSTELNIK – Beata Bandurska
MATKA-WDOWA – Irena Wójcik
BALLADYNA – Mirosława Żak
ALINA – Rozalia Mierzicka
GOPLANA – Ewelina Żak
CHOCHLIK 1 – Sara Celler-Jezierska
CHOCHLIK 2 – Irena Sierakowska
SKIERKA 1 – Karolina Krawiec
SKIERKA 2 – Angelika Cegielska
KIRKOR – Dariusz Skowroński
KIRKOR JUNIOR – Piotr Mokrzycki
FON KOSTRYN – Rafał Kosowski
GRABIEC – Damian Kwiatkowski
FILON – Piotr Tokarz
GRALON – Czesław Skwarek

zdjęcia: Natalia Kabanow

Opowieść o winie i karze wpisana w nadnaturalny pejzaż. Dziwne stworzenia, nimfa z dna jeziora, malinowy pojedynek, przemienianie ludzi w drzewa i interwencja – być może boskiego – pioruna: tak oto kształtuje się fantastyczny świat nad Gopłem i „lekturowa” pamięć „Balladyny”.

Efektowna bajkowość tekstu Słowackiego oddala nas od prawdziwego dramatu, rozgrywającego się nad brzegiem jeziora. Na dnie zbiornika czai się skrywana zbrodnia, która w każdej chwili może się przebudzić. Wystarczy, by któregoś dnia do domu wdowy i jej córek przyjechał „wielki pan” ze ślubnym pierścionkiem, by pamięć ożyła. „Balladyna” Wojciecha Farugi, przeglądająca się w „Beatrix Cenci” Juliusza Słowackiego, to podróż do wnętrza głowy panny młodej, która występuje przeciw normie. Wchodzi na drogę, z której nie ma powrotu.
Czy pomoże jej wspólnota kobiet żyjąca na skraju lasu? Jaką tajemnicę skrywa „Grupa G.”, od której w nocy odłącza się Goplana? Kim jest Grabiec i przed czym ucieka? Czy seryjna morderczyni Balladyna to bohaterka czy ofiara społeczeństwa? Dlaczego nic nie wiadomo o jej ojcu, a opowieść o jej dziecku z Kostrynem nagle się urywa? Pytania mnożą się jak w kryminalnej zagadce, ale odpowiedź nie gwarantuje ocalenia. To, co realne i nierealne splata się w niemożliwej do jednoznacznego rozdzielenia grze. Stawką jest wolność.

W spektaklu wykorzystano także fragmenty następujących dramatów J. Słowackiego: „Beatrix Cenci”, „Mindowe”, „Książę Niezłomny”, „Maria Stuart”.